| Aya |
|
Evaluatie van de beeldcomputer.
De eerste weken waren er nogal wat opstart problemen omdat niet in elk lokaal een aansluiting op internet aanwezig was. We zitten aan de overkant van het grote schoolgebouw. Dit duurde enkele weken voordat het goed liep. Kost voor docent die les moet geven en ook dit steeds moet regelen (bellen naar ICT afdeling enz.) veel extra inzet. Geeft ook nogal wat onrust in het begin van de les. Omdat het mijn mentorklas was was dit voor mij minder een probleem omdat ik met lesuren wel wat kon schuiven. Ook was het hierdoor niet mogelijk de beeldcomputer naar alle lessen mee te nemen omdat dit te ver (over hobbelige stenen) is. Ook tussentijds kwam het weleens voor dat de internetverbinding het liet afweten omdat de ICT weer een knopje verkeerd hadden staan of zo.
Ander probleem was dat het lastig was om vooraf precies te weten wanneer Aya fit genoeg was om mee te doen. Ze had regelmatig een heel slechte nacht gehad en dan liet moeder haar liever slapen. Of er was een roosterwijziging waardoor ze net op een ander uur de computer aansloot dan dat de leerlingen op school dat deden. In het begin werd er dan steeds gebeld, maar dat gaf nog meer onrust. Later hebben we afgesproken dat de computer in de klas gewoon aangesloten werd op bepaalde uren en dat we dan vanzelf merken of Aya er is. Ze heeft eigenlijk weinig echt met de lesstof mee kunnen doen, had al te veel achterstand om het steeds zelf weer op te pakken. Geluid was ook vaak slecht waardoor Aya ons wel kon horen, maar wij haar maar heel zachtjes.
Heel positief was het contact dat Aya via het beeldscherm toch had met klasgenoten. Op momenten dat er zelfstandig of in groepjes gewerkt werd konden enkele leerlingen bij de computer gaan zitten en dan konden ze een beetje kletsen met haar. Echt werken was er vaak niet bij omdat ze er toch te ziek voor was. Soms bleven ook enkele leerlingen in een pauze in het lokaal zodat ze dan met haar konden bijpraten. Dit was zowel voor die leerlingen als voor Aya erg leuk.
Kortom het gebruik was vooral voor het sociale contact erg nuttig voor Aya. Ze hoorde zo echt bij de klas!
Met vriendelijke groet,
Jook Sonnemans , Aya en klasgenoten
|
|
Marcel
|
|
De digi-beter
Het was heel handig want doot de digi-beter kon ik de lessen goed volgen.
En het leek alsof ik in de klas zat ook kon ik alle kinderen gewoon zien.
Ik vond het heel erg leuk want als de digi-beter er niet was geweest dan had ik de geen lessen kunnen volgen.
Het is een heel handig ding want je kan er mee in en uit zoomen en van links naar rechts draaien.
Bedankt marcel
|
|
| Manon |
|
De digi-beter
Het was erg handig voor hem en voor ons. Hij kon makkelijker de lessen mee volgen bij ons in de klas. En we hadden toch het gevoel als of hij bij ons in de klas zat, door de webcam. Het was voor hem ook handig dat hij de webcam kon draaien om de hele klas te kunnen zien. Om in te kunnen zoomen (of uit te kunnen zoomen) op het bord. Zodat hij goed kon zien wat de juf op het bord geschreven had.
Maar het was wel jammer dat we heel stil moesten zijn om hem goed te kunnen verstaan.
Bijvoorbeeld als je een les samen moest doen met iemand, dan moest iedereen heel stil zijn zodat de gene waar hij mee samenwerkte hem goed kon verstaan.
Bedankt Manon, klasgenood van Marcel
|
|
Inge
 |
|
De digi-beter
Groetjes Inge
|
|
Jacolien
 |
|
Mijn ervaring met DigiBeter
Lees verder...
Groetjes Jacolien
|
|
Jeroen
 |
|
De digi-beter
Mijn ervaringen met Digibeter Mijn naam is Jeroen, ik ben 16 jaar en zit in 3 gymnasium.
In september 2001 heb ik leukemie (ALL-HR) gekregen, ik zat toen net in de 2e klas.
De klasgenoten uit deze klas kende ik toen nog niet omdat we pas een week op school waren en mijn klasgenoten uit allerlei verschillende brugklassen kwamen.
Dit schooljaar kwam er van leren niet veel terecht door de vele ziekenhuisopnames en de intensieve behandelingen.
De 2e klas moest ik dus uiteraard overdoen en dat betekende weer een nieuwe klas met nieuwe klasgenoten.
Volgens de behandelend artsen moest het tijdens de onderhoudsbehandeling van de leukemie die kort voor het nieuwe schooljaar begon toch wel weer mogelijk zijn om naar school te gaan, maar helaas door allerlei complicaties kwam dit er niet van.
Er werd een schema opgezet om thuis lessen te volgen met behulp van twee leraren die een uurtje thuis les kwamen geven, enkele mensen die wij zelf gezocht hadden en de ondersteuning van mijn moeder. Hiernaast moest ik erg veel zelf doen.
Dit was erg lastig en ik miste heel erg het contact met leeftijd- en klasgenoten.
Via een bericht in de krant kwamen wij achter het bestaan van Digibeter. Na heel wat heen en weer bellen met allerlei instanties en veel overleg op school kwam het contact met Digibeter tot stand. Uiteindelijk werd in februari 2003 na de voorjaarsvakantie de webcam thuis en op school geïnstalleerd.
Nadat de mensen van Digibeter mij thuis uitleg hadden gegeven kon de webcam gaan draaien. Dit was al erg leuk omdat ik een aantal docenten nu voor het eerst in levende lijve zag.
In de klas zelf werd een aantal leerlingen gevraagd die er voor moesten zorgen dat de computer op de juiste uren in het juiste lokaal klaar stond.
Met elkaar hebben we gekeken wat de beste lessen waren om te volgen. Door de vele bijwerkingen vande chemokuren lukte het me lang niet altijd dagelijks een les te volgen.
De lessen die ik wel bijwoonde waren erg leuk, vooral omdat ik nu eindelijk kennis maakte met mijn klasgenoten de docenten.
Misschien zag ik wel meer in de klas wat er gebeurde dan de docent die voor de klas stond.
Aan discussies kon ik ook meedoen want dan werd de microfoon in een groepje geplaatst en kon ik goed mee praten.
In de pauze kwamen er soms ook wel leerlingen van mijn oude klas of andere bekenden een praatje maken. De webcam bleef dan in de pauze aanstaan.
Het volgen van de lesstof ging niet altijd even eenvoudig omdat ik met veel vakken wel achter was bij de rest van de klas. Ik ging in mijn eigen tempo door met het behandelen van de stof en ben dat schooljaar overgegaan van 2 naar 3 gymnasium.
Meteen na de zomervakantie zijn we weer verder gegaan met de webcam. Zelf naar school gaan lukte nog steeds niet.
Als ik mij niet erg lekker voel kan ik altijd naar school bellen dat ik de lessen niet volg maar meestal zet ik toch de webcam wel aan omdat dit weer wat afleiding geeft.
Lukt het dan toch niet kan de webcam altijd nog uitgezet worden. Zo kan ik zelf mijn tempo en lestijden bepalen.
Op dit moment is het zo dat ik, dankzij de webcam en de thuishulpen, met een aantal vakken net zover ben als de klas. Naast het volgen van de klassikale les doe ik soms ook mee aan groepsopdrachten.
Pas hebben we voor Nederlands een presentatie in groepsverband gedaan. Via de webcam en de e-mail werden de gegevens aan elkaar doorgegeven en dat ging erg goed, het gesprek was goed te volgen van beide kanten.
Door de gespecialiseerde apparatuur kan ik via mijn toetsenbord ook inzoomen naar bijvoorbeeld de docent, het bord of ander klasgenoten. De klas kan mij ook zien maar niet op mijn kamer rondkijken.
Ik ben erg blij dat we op het spoor van Digibeter zijn gekomen en dat ik hierdoor toch weer, al is het op afstand, een beetje aan het schoolleven kan deelnemen.
Ik hoop dat nog heel veel kinderen die om diverse redenen niet naar school kunnen hier gebruik van mogen maken want door op die manier contact te hebben met leeftijds- en klasgenoten wordt de wereld om je heen weer wat groter.
Groetjes Jeroen
|
|
Daphne
 |
|
Daphne is gevraagd iets te schrijven over haar ervaringen met Digibeter
“Als de webcam aan staat, lijkt het net of ik in de klas zit. Je krijgt gewoon les, net als ieder ander. Bijvoorbeeld rekenen. Dus is het eigenlijk heel leuk.
Je hoort alleen de meester en de kinderen niet zo goed. Je hoort het geluid wel eens niet. Ik vind het wel heel leuk, omdat ik rekenen en school altijd al leuk heb gevonden.
Je kunt er ook een foto op laten zien, maar dat is dan net een spiegel.
De foto die ik heb laten zien was van Micha en mij, Micha is mijn hond.”
Daphne.
|
|
Leerkracht Daphne
 |
|
Leerkracht Daphne
Met vriendelijke groet,
Leerkracht Daphne.
|
|
SOM
 |
|
Stichting Onderwijbegeleiding Midden-Brabant
Ieder jaar worden er bij de consulenten onderwijsondersteuning zieke leerlingen van de Stichting Onderwijsbegeleiding Midden-Brabant (S.O.M.) leerlingen gemeld die in verband met ziekte zeer langdurig niet naar school kunnen. Samen met de school zorgt de consulent ervoor dat de voortgang van het onderwijsleerproces van deze leerlingen optimaal verloopt. Er wordt gezocht naar werkwijzen die de leerachterstand zo beperkt mogelijk houden.
Lees verder...
Stichting Onderwijsbegeleiding Midden-Brabant
|
|
SOM
|
|
Stichting Onderwijbegeleiding Midden-Brabant
Ieder jaar worden er bij de consulenten onderwijsondersteuning zieke leerlingen van de Stichting Onderwijsbegeleiding Midden-Brabant (S.O.M.) leerlingen gemeld die in verband met ziekte zeer langdurig niet naar school kunnen. Samen met de school zorgt de consulent ervoor dat de voortgang van het onderwijsleerproces van deze leerlingen optimaal verloopt. Er wordt gezocht naar werkwijzen die de leerachterstand zo beperkt mogelijk houden.
Lees verder...
Stichting Onderwijsbegeleiding Midden-Brabant
|
|