|
|
|
|
|
De oplossing van Stichting Digibeter is even simpel als doeltreffend. Met behulp van multimediatoepassingen wordt de klas in huis gehaald. Zowel op school als thuis wordt een verrijdbare PC met directe beeld- en spraakverbinding geplaatst. Een op afstand bestuurbare digitale camera in de klas stelt het kind thuis in staat in te zoomen op personen of bijvoorbeeld het schoolbord.
De docent heeft een reversmicrofoon en de leerlingen kunnen gebruik maken van een handmicrofoon. Daarnaast is er de mogelijkheid om te mailen en te chatten. De leerling thuis kan actief meedoen met de gewone lessen. Lesstof en schriftelijke proefwerken kunnen desgewenst via de e-mail worden verstuurd en mondelinge overhoringen kunnen tijdens de les plaatsvinden.
Enkele leerlingen dragen zorg voor het verplaatsen van de apparatuur (van klas naar klas) en het maken van de verbinding met de leerling thuis. Op school en thuis zijn er enkele aanpassingen nodig. Zo is het onmogelijk om met de trolley met apparatuur na elk lesuur een trap op of af te gaan.
Docenten moeten bewust de zieke leerling begroeten en gedagzeggen en soms hun manier van lesgeven wat aanpassen. Ook thuis vraagt het enige organisatie. Er moet tijd en ruimte zijn voor de leerling om ongestoord deel te nemen aan de lessen. Ouders moeten op de achtergrond aanwezig zijn om bijvoorbeeld te zorgen voor boeken, hulpmiddelen en andere ondersteuning.
De apparatuur werkt via een breedband-verbinding. Om de voorziening te laten werken is een "opleiding" van
enkele uren nodig van de zieke leerling, de ouders, de betrokken docenten en enkele leerlingen uit de klas. |
|
|
|
|
|